jacek1

 

 

Teatrolog, teoretyk performansu. Członek Polskiego Towarzystwa Semiotycznego, Polsko-Czeskiego Towarzystwa Naukowego, oraz Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Ukończył filologię polską na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w 1987 roku. Po studiach podjął pracę w Instytucie Kulturoznawstwa UAM, w Zakładzie Teorii Sztuki. Od 1991 roku na Wydziale Filologii Polskiej i Klasycznej. Doktoryzował się w listopadzie 1992 na podstawie rozprawy „Mit antyczny w polskiej dramaturgii współczesnej“, napisanej pod kierunkiem prof. Dobrochny Ratajczakowej. W latach 1993- 96 przebywał w USA prowadząc badania nad komunikacją społeczną. Habilitował się w maju 2005 roku na podstawie książki Logos i Melpomena. Teatrologiczna refleksja nad genezą tragedii. Gniezno 2004. Od 2006 roku na stanowisku profesora UAM. Tytuł profesora uzyskał w 2012 roku, od listopada 2013 na stanowisku profesora zwyczajnego w Katedrze Dramatu Teatru i Widowisk.

Zajmuje się performansem, widowiskami, dramatem i teatrem, ale także myślą filozoficzną i komunikacją społeczną. W tych obszarach podejmuje również aktywność dydaktyczną. Perspektywą scalającą owe zainteresowania pozostają widowiska interpretowanych poprzez pryzmat zróżnicowanych metodologicznie dyskursów, zmierzających do ukazania ich wymiaru teoretycznego, historycznego, społecznego, kulturego, a także estetycznego. Badania takie wyrastają z przekonania, że do rozpoznania współczesnych zjawisk humanistycznych (a szczególnie tych, które usytuowane są na wszelkiego rodzaju pograniczach), niezbędne jest wykorzystanie zróżnicowanych narzędzi badawczych: filozoficznych, antropologicznych, performatywnych, semiotycznych i strukturalnych (widowiska, teatr i performanse bardziej niż inne formy artystyczne wymuszają rozpoznawanie ich problematyki za pomocą narzędzi heterogenicznych, odnoszących się do szerokiego spectrum problemów artystycznych i społecznych).

 

Zainteresowania badawcze:

 • teoretyczna i metodologiczna refleksja nad performansem  i widowiskami;

• współczesne formy artystyczne powstające w obrębie sztuki widowiskowej, szczególnie: happening, body art, performance art;

•  performatyka, performans, nowe media w wymiarze teoretycznym i metodologicznym;

•  komunikacja społeczna i współczesna estetyczna

 

Książki autorskie:

1. Jacek Wachowski: Performans, Gdańsk 2011.

2.  Jacek Wachowski: Poznawanie i komunikowanie. Ja wobec świata, świat wobec  

Ja, Ja wobec siebie samego, Poznań 2005.

3.   Jacek Wachowski: Logos i Melpomena. Teatrologiczna refleksja nad genezą

     tragedii, Gniezno 2004.

4.   Jacek Wachowski: Rytuał a teatr, czyli o „drogach myślenia”, Gniezno 2004.

5.  Jacek Wachowski: Dramat – mit – tradycja. O transtekstualności we współczesnej dramaturgii, Poznań 1993.

 

 Redakcje i współredakcje książek:

1. Komunikacja medialna. Studia i szkice, pod red. Jacka Wachowskiego, Poznań 2006.

2.Systemy, procesy, struktury. Praktyczne i teoretyczne aspekty nauki o komunikowaniu, pod red. Jacka Wachowskiego, Poznań 2004.

3.Teatr i dramat polskiej emigracji 1939–1989, pod red. Izoldy Kiec, Dobrochny Ratajczakowej, Jacka Wachowskiego, Poznań 1994.

 

Wybrane artykuły z lat 2012-2013

 - Pętla dokumentacyjna, [w:] Dokument w sztuce, pod red. I. Kiec. Poznań 2012. Poznań 2012,  s.135-147.

- Performatywność w świecie performansów, [w:] Performatywne wymiary kultury. Materiały

  pokonferencyjne, pod red. K. Leszczyńskiej i A. Skowronek. Kraków 2012, s. 309-321.

- Performans w szponach antropologa, „Teatr“ 2012, nr 1

- O modnych słowach na „p“ albo w obronie barona Mulhchausena, „Dialog“ 2012, nr 9, s. 168-176.

- O widowiskach i nie tylko, „Aspiracje“ 2012, nr 4, s. 14-19.

- O komizmie, śmieszności i nie tylko...[w:] Ko-media. Prace poświęcone Dobrochnie

  Ratajczakowej, pod red. E. Guderian-Czaplińskiej i K. Kurka. Poznań 2013, s. 13-25.

- Teatrologia według Eriki Fischer-Lichte, „Teatr“ 2013, nr 5, s. 80-83.

- Dzieło teatralne w refleksji historyków teatru czyli od badania artefaktów do wyzwań performatywnych „Pamiętnik Teatralny” 2013 z. 2, s. 38-48.

- Performer, performans, performatywność czyli o miejscu performatyki w badaniach teatrologicznych, [w:] Performans, performatywność, performer. Próby definicji i analizy krytyczne, pod red. E. Ball i W. Świątkowskiej. Wydawnictwo Naukowe UJ. Kraków 2013, s. 53-64.

- O performatywności sztuk performatywnych [w:] Zwrot performatywny w estetyce, pod red. L. Bieszczad. Wydawnictwo Naukowe UJ. Kraków 2013, s. 15-29.